یه‌جا خونده بودم که:
آدم‌های شکسته دو دسته‌‌ان.
اون‌هایی که یهویی از دست یه نفر افتادن،
و اون‌هایی که یواش‌یواش از دست همه، تَرَک برداشتن.
.
فکر کنم اون‌هایی که کامل شکستند باید مراقب خرده‌ شیشه‌های دل‌شان باشند تا قلب لطیف دیگری را نبُرند.
و آن‌هایی که ترک برداشتند اگر زرنگ باشند از میان همان ترک‌ها نور را به درون خود راه می‌دهند.

افسانه امام‌جمعه ۴۰۴/۸/۱۳