وقتی زمان نسخه میدهد
در دنیای پرهیاهوی امروز، جایی که مرزهای واقعیت و توقعات گاهی در هم میآمیزند، یافتن آرامش درونی و حفظ سلامت روان اهمیت ویژهای پیدا میکند.
شاید لازم باشد گاهی مکث کنیم و نگاهی عمیقتر به روابط و رفتارهایمان با دیگران بیندازیم.
در این مسیر، گاهی دکترِ زمان یا تجربههای زندگی، نسخههایی برایمان میپیچد که در ابتدا شاید کمی تلخ به نظر برسند، اما شفابخشاند.
“دکتر، توبه تجویز کرده:
روزی صد بار
از بزرگ کردن آدمها
روزی هزار بار
از راضی نگه داشتن آدمها
و مادامالعمر
از اعتماد کردن به آدمها”*
اینها نه نشانهی بدبینی، بلکه درسهایی از جنس خودآگاهی و مراقبت از خویشتناند. وقتی از بزرگکردن بیاندازهی دیگران دست میکشیم، جایگاهی واقعی و متعادل برای خودمان و آنها قائل میشویم.
وقتی تلاش بیپایان برای راضی نگهداشتن همه را کنار میگذاریم، انرژیمان را برای خواستههای واقعی و ارزشهایمان ذخیره میکنیم.
و وقتی اعتمادمان را هوشمندانهتر و با احتیاط بیشتری نثار میکنیم، کمتر در دام ناامیدی و دلشکستگی گرفتار میشویم.
این توبهها، در حقیقت، شروعی تازه برای زندگیای آگاهانهتر و سرشار از آرامش درونی است.
*نقل به مضمون
افسانه امامجمعه ۴۰۴/۶/۲۱
آخرین نظرات: