مقاله(جدال با احمق‌ها ممنوع)

 

جدال با احمق‌ها ممنوع

“هرگز با احمق‌ها بحث نکنید. آنها اول شما را تا سطح خودشان پایین می‌کشند بعد با تجربه یک عمر زندگی در آن سطح شما را شکست می‌دهند”. مارک تواین
با خواندن این جمله به یاد پیامی که در یکی از گروه‌های تلگرامی خوانده بودم افتادم:
خبرنگاری از پیرمردی کهنسال می‌پرسد: دلیل و راز طول عمر شما در چیست؟ پیرمرد پاسخ می‌دهد: اینکه من تا به حال با کسی بحث نکرده‌ام. خبرنگار می‌پرسد مگر می‌شود؟ و پیرمرد می‌گوید: درست است نمی‌شود.
در حقیقت بحث و جدل با افرادی که به حرف‌هایشان نمی‌اندیشند و فارغ از درستی یا نادرستیِ موضعی که به آن توسل جسته‌اند و تنها با غرور و خودرایی خود افکارشان را دیکته می‌کنند بیهوده‌ترین کار است. آنچه مهم است اینکه در بحث با طرف مقابل چه میزان به آگاهی ما افزوده می‌شود.
گاهی شروع یک بحث با فردی نادان است که تنها به خاطر برتری جستن نسبت به دیگران و پیروزی در آن گفتمان به هر قیمتی، بحث می‌کند حتی اگر شخص نادان در دام سفسطه‌ها و مغلطه‌ها بیفتد. از آنهایی که نه حقیقت را محترم می‌شمارند و نه آنقدر منصفند که اگر حق با طرف مقابل هم باشد حاضر به کوتاه آمدن نیستند و تنها به دنبال اثبات افکار خود می‌باشند باید دوری جست.
شوپنهاور  در کتاب “هنر همیشه برحق بودن” ‌می‌گوید: چگونه ممکن است که آدم‌ها هنگام بحث فقط در پی پیروزی باشند و به حقیقت اعتنا نکنند. به سادگی. این امر نتیجه نخوت ذاتی و این واقعیت است که مردم پیش از سخن گفتن فکر نمی‌کنند بلکه پرحرف و فریبکارند. نخوت همیشه بر حقیقت غلبه می‌کند.

مولانا در این رابطه می‌گوید:
ز احمقان بگریز چون عیسی گریخت
صحبت احمق بسی خون‌ها بریخت

افسانه امام‌جمعه  ۴۰۳/۳/۶

به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست های مرتبط