یک یادداشت

تلنگر

همه باید حداقل یک‌بار این نوشته‌ی پریسا زابلی پور رو بخونن؛

ما آدم‌ها خوب بلدیم
بعد از شنیدن داستان زندگی دیگران
در دلمان بگوییم:
اگر من بودم هرگز این کار را نمی‌کردم
اما
بی برو برگرد روزی خواهد رسید
که آن «هرگز با اطمینان» ما را وسط همان داستان پرت می‌کند و مشغول
همان عمل نکوهش شده…
کاش می‌دانستیم قصه‌های زندگی تکراری‌اند،
فقط جای شخصیت‌ها
عوض می‌شوند…

۴۰۲/۷/۲۳

به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست های مرتبط