هنر ظریف بی‌خیالی* گاهی بیش از حد آدم بودن تاوان سنگینی دارد. مثلاً وقتی همه با زیرکی از موقعیت خودشون یا از آب گل‌آلود، ماهی

صبر بهتر است یا انتظار شاید بیشتر مشکلات ما از صبور نبودن ماست. بزرگترین اشتباه ما این است که گمان می‌کنیم صبر همان انتظار است.

یک معلم نمونه تلویزیون را که روشن می‌کنی، همه‌ی اعتمادبه‌نفس نداشته‌ات شروع به پخش‌شدن می‌کند. مجری با صدای رسا می‌گوید: «با این برنامه‌ زندگی‌شما تغییر

دیشب مثل هرشب جزیره اومد سراغم* دیشب مثل هر شب، در آن لحظه‌ی سکوت دلپذیر پس از هیاهوی روز، ندایی فیلسوفانه از اعماق وجودم برخاست

هرگز با بعضی هرگزها دمخور نشو هرگز اجازه نده سایه دیروز، نور امروزت را خاموش کند. هرگز با دهان پر از خشم، سخن مگو. هرگز

دور‌زدن ممنوع راننده‌ی خودرو جوان بود و عجول. مهارتش در رانندگی خوب بود اما زبانش برای خودروهای اطراف نه‌چندان. وقتی نزدیک یک چهارراه، ماشینی زودتر

فرش قرمزی برای خودمان دختر همسایه با فروتنی می‌گفت: من توقع ندارم احترامی که می‌گذارم عیناً به من بازگردد، یا هر خوبی با خوبی مطلق